Ożywiony dawny Prudnik [WIDEO]

Coraz bardziej udoskonalana sztuczna inteligencja ożywia dawne fotografie. Zaczęło się od poprawiania defektów i koloryzowania, dziś AI z powodzeniem wprowadza ruch na starych fotografiach.

::addons{"type":"youtube","url":"https://youtu.be/9riu1OZJhdc?si=NUIVfGXSZ7n3IO4J"}

Maciek Godlewski na swoim kanale YouTube prezentuje dawny Prudnik w ruchu. Trochę w tym pracy z przymrużeniem oka. Mamy więc Rynek w okolicy z kamienicą Weidingera, ulicę Piastowską z Powiatową Kasą Oszczędności (dziś Santander Bank a za chwilę Erste), ponownie Rynek z budynkiem magistratu, ulicę Kościuszki z pocztą i przystankiem autobusowym, okolice Wieży Bramy Dolnej, Park Miejski przy dawnym pomniku wojennym, a dziś 1000-lecia Państwa Polskiego, Plac Wolności z Urzędem Skarbowy (obecnie przychodnią), skrzyżowanie ulic Kościuszki i Klasztornej z synagogą, skwer – tarasy przy ul. Armii Krajowej, siłaczy podnoszących dzwony w towarzystwie proboszcza ks. Hübnera przed wejściem do kościoła parafialnego (to właśnie ujęcie z przymrużeniem oka), znów Rynek z nieistniejącą już dziś zabudową centralną, Łaźnię Miejską, budynek sztabowy w koszarach (dziś schronisko), Plac Szarych Szeregów z pomnikiem cesarza, okolice klasztoru i szpitala bonifratrów, skrzyżowanie ulic Piastowskiej i Kołłątaja, budynek Gimnazjum Królewskiego (dziś I LO).

To sentymentalny powrót do przeszłości. Przed uruchomieniem maszyny do podróżowania w czasie dowiedzielibyśmy się, że liczba mieszkańców Neustadt lat 20. i 30 XX w. była identyczna do dzisiejszego Prudnika. Zaskoczyłoby nas jednak to, że na ulicach byłoby zdecydowanie więcej dzieci i młodych ludzi niż obecnie, bo taka też była ówczesna struktura wieku ludności. Wydawałoby nam się również, że ruch w mieście jest bardzo duży. Wynikało to nie tylko z ówczesnego stylu życia, ale i gęstości zaludnienia. Obszarowo Neustadt to było właściwie dzisiejsze śródmieście z kamienicami i nieliczne ulice z domami na przedmieściach. To tak, jakbyśmy dzisiaj mieszkańców Jasionowego Wzgórza, Osiedla Wyszyńskiego i wszystkich osiedli domów jednorodzinnych dosiedlili do kamienic w śródmieściu. Byłoby ciasno? Pewnie i tak właśnie żyło się dawnym Prudniku. Brak wygód w zatłoczonych izbach mieszkalnych powodował też, że ludzie chętnie wychodzi na zewnątrz, na spacery, do kościoła, a przede wszystkim licznych lokali, gdzie można było spędzić czas w towarzystwie kompanów przy kuflu piwa. Tam rozprawiono o polityce, kłócono się, ale też zawiązywano przyjaźnie.