Odkryli obraz maryjny z Kaplicznej Góry

Franciszkanie z klasztoru w Dusznikach-Zdroju odkryli, że jeden ze znajdujących się tam obrazów pochodzi z nieistniejącego sanktuarium maryjnego na Kaplicznej Górze koło Prudnika. z Gór Opawskich pochodzą też prawdopodobnie dwie tabliczki z wotami.

Tajemnica w obrazie

Historię odkrycia opisał pasjonat historii dolnośląskiego miasta Dariusz Giemza. W ramach przygotowań do obchodów stulecia powstania miejscowego klasztoru proboszcz o. Mieczysław Leonard, chcąc zidentyfikować autorstwo jednego ze starych obrazów, zerwał znajdujący się z tyłu obrazu papier. Znajdował się tam dokument napisany po łacinie (tłumaczenie):

,,Ten obraz Najświętszej Maryi Panny, Matki Nieustającej Pomocy, będący najcenniejszą kopią słynącego cudami obrazu czczonego pod tym samym tytułem w kościele św. Alfonsa w Rzymie, został namalowany przez wielce jaśniejącą i pobożną dziewicę Annę, wolną panią baronównę de Oer w Dreźnie, w królestwie Saksonii. Obraz ten, za zgodą i wstawiennictwem ojca Piusa Bocka, został podarowany przez malarkę kościołowi Domu Księży na Górze Kaplicznej  w Prudniku (Neustadt) na Górnym Śląsku w roku 1869, gdzie od pierwszego maja tegoż roku jest pobożnie czczony przez wiernych chrześcijan. Na dowód czego… O. Pius Bock tymczasowy inspektor Domu Księży w dniu odnowienia tej świątyni karta ta została dołączona, dnia 9 września 1871 roku.”

Potwierdzenie tej informacji znaleźliśmy w historii Kaplicznej Góry autorstwa Alfonsa Nowacka wydanej w 1924 r., gdzie pisze że o. Bock pozyskał dla kościoła na wzgórzu obraz Matki Boskiej Nieustającej Pomocy namalowany przez „pannę von Oer”. Nasza redakcja ustaliła dokładną lokalizację obrazu. Znajdował się on w ołtarzu bocznym Bractwa Nieustającej Pomocy, po stronie epistoły (po prawej). Zachowała się fotografia wnętrza kościoła z widocznym ołtarzem i obrazem.

O. Pius Bock był postacią, która wybitnie zasłużyła się dla sanktuarium na Kaplicznej Górze. To właśnie jego dziełem była fizyczna odnowa kościelnych obiektów na wzgórzu i popularyzacja tego miejsca, jako celu pielgrzymek. To on zmagał się z restrykcjami Kulturkampfu, który zmusił franciszkanów – w tym o. Piusa – do czasowego opuszczenia Domu Księży. Z jego inicjatywy na Kaplicznej Górze postawiono kamienne stacje drogi krzyżowej i Bólów Maryi (1888 – 1892), których pozostałości znajdują się tam do dziś oraz Grotę Lurdzką (nie istnieje). Grobowiec o. Piusa Bocka znajduje się przy głównym krzyżu na cmentarzu komunalnym w Prudniku. To właśnie tam od chwili utworzenia nekropolii, chowano najbardziej zasłużonych dla miasta i okolicy duchownych. Bock był w tym gronie. Alfons Nowack pisał, że Bock miał „imponującą osobowość”.

Dariusz Giemza sugeruje, że obraz maryjny mógł trafić z Prudnika do Dusznik za sprawą o. Jerzego Simona, byłego prowincjała, a w 1944 i 1945 r. przebywającego w Prudniku, który mógł w ramach swoich obowiązków odwiedzać nowy wówczas klasztor koło Kłodzka.

Wota. Oczy, serca, stopy

- Być może o. Simon postanawia przenieść zabytki sakralne, aby zabezpieczyć je przed działaniami wojennymi. Pozostaje  tajemnicą dlaczego ten cenny obraz znalazł  się w Dusznikach-Zdroju. A może znalazł się dużo wcześniej albo dużo później. To oczywiście hipotezy – zastanawia się Dariusz Giemza, który podejrzewa, że w dusznickim klasztorze są również wota pochodzące z prudnickiego sanktuarium. I w tym wypadku z pomocą przychodzi opracowanie Nowacka, który wspomina, że obok jednego z obrazów w prudnickim kościele znajdowało się "dwie małe tablice z 10 lub 12 darami wotywnymi z dawnych czasów". Dalej czytamy, że po sekularyzacji (1810) państwo zarekwirowało 30 tabliczek, metalowe przedmioty i pojedyncze wota - srebrne serca, stopy, tabliczki z oczami. Z kolei w 1866 r. 79 darów wotywnych przetopiono na dwa srebrne kielichy. Wspomniane dwie tabliczki były więc jedynymi pozostałościami po bogatym zbiorze wotów znajdującym się na Kaplicznej Górze. Podobieństwo opisu tabliczek Nowacka i wotów z Dusznik podpowiadają, że mogą to być te same przedmioty!

O. Simon ze współbratem p. Wojciechem Mrozikiem zostali 22 marca 1945 r. zastrzeleni przez żołnierzy sowieckich nieopodal klasztoru franciszkanów w Prudniku. Pochowani zostali na zakonnym cmentarzyku.

- Nie ukrywam, że kiedy O. Mieczysław pokazał mi ten obraz, to wzruszenie było ogromne. To wspaniały dar  i pewnie niebo chce nam coś powiedzieć – komentuje Dariusz Giemza.

Fotografie z Dusznik-Zdroju publikujemy za zgodą Dariusza Giemzy.