Elementy wyposażenia żuka, nyski, fiatów, czy starów powstawały w prudnickiej spółdzielni "Ogniwo", a firma zrzeszała spółdzielców z połowy województwa opolskiego w tym... obsługę promu na Odrze w Otmęcie. Dzięki uprzejmości Danuty Zuchniewicz z Prudnika prezentujemy kronikę spółdzielni.

Pani Danuta pracowała w Spółdzielni Pracy Różnej Wytwórczości i Usług "Ogniwo" od 1963 do 2000 r. (kadry) i to ona przygarnęła kronikę po likwidowanym zakładzie pracy. Na początku lutego skontaktowała się z redakcją "Tygodnika Prudnickiego", chcą przekazać dokument w dobre ręce i od razu padł pomysł, by było to Muzeum Ziemi Prudnickiej, nasze lokalne archiwum przeszłości. W piątek 10 lutego z udziałem Danuty Zuchniewicz i reprezentującego muzeum Marcina Wiśniewskiego doszło do podpisania aktu przekazania.

::attachment{"type":"image","item_id":"49989", "alt":"zdjęcie", "title":"", "longSide":"800"}

Zachowywać się przyzwoicie

Działalność gospodarcza w Prudniku w okresie między zakończeniem II wojny światowej a 1989 r. opisywana jest głównie z punktu widzenia Froteksu. Czasem dostrzega się też drugi największy zakład obuwia oraz Spółdzielnię Inwalidów "Pionier", tę ostatnią dzięki temu, że z powodzeniem funkcjonuje do dziś. Inne zakłady były w ich tle, tymczasem stanowiły nie mniej ciekawą część dziejów miasta.

Licząca blisko 150 stron kronika Ogniwa powstała w 1982 r. w 35. rocznicę założenia spółdzielni (1947) i precyzyjnie odtwarzała dzieje zakładu od jego początków. Prowadzona była starannie, z tekstem bogatym w liczne, istotne informacje oraz precyzyjnie opisane fotografie.

Kronikę zaczyna przepisane na maszynie postanowienie Sądu Okręgowego w Nysie z siedzibą w Prudniku (po wojnie, wskutek znacznych zniszczeń Nysy, sąd znajdował się w Prudniku) z 30 grudnia 1947 r. o rejestracji Szewskiej Spółdzielni Pracy "Ogniwo" z siedzibą przy ul. Traugutta 15. Rejestr poprzedzony został walnym zgromadzeniem członków 5 września w Domu Cechu. Pierwszymi członkami zarządu spółdzielni zostali: Kazimierz Wolski, Marcin Kołodziej i Józef Halicki. W Radzie Nadzorczej znaleźli się: Andrzej Isalski, Józef Mastykarz, Ludwik Makowski i Teodor Pisko. Kronika wspomina, że po wojnie na ziemi prudnickiej szybko zaczęło przybywać warsztatów rzemieślniczych, najwięcej w 1948 r. Pod koniec tego roku spółdzielnia liczyła 19 członków będących pracownikami. Pierwsze lata to częste zmiany w składzie zarządu spółdzielni.

::attachment{"type":"image","item_id":"49992", "alt":"zdjęcie", "title":"", "longSide":"800"}

W związku z tym, że spółdzielcami byli rzemieślnicy, stąd duży nacisk kładziono na praktyczną naukę zawodu. Kronika cytuje "umowę o naukę rzemiosła cholewkarskiego" sygnowaną przez Izbę Rzemieślniczą w Katowicach, w ramach które uczeń zobowiązywał się "zachowywać przyzwoicie".

Zasięg na połowę województwa

W 1951 r. spółdzielnia otrzymała nową nazwę - Spółdzielnia Pracy "Ogniwo" z siedzibą przy ul. Armii Czerwonej 28 (obecnie ul. Armii Krajowej). Zmienił się też jej charakter, z żywiołowego zgromadzenia miejskich rzemieślników powstał zakład wpisany w gospodarkę centralnie planowaną. W skład Ogniwa weszło pięć zakładów w: Prudniku (ul. Batorego 4), Głuchołazach, Białej, Prężynie i Racławicach Śląskich.

W 1954 r. powstała równoległa do Ogniwa (...)

To tylko ok. 33% całości artykułu. Ciąg dalszy tekstu przeczytasz w "Tygodniku Prudnickim", nr 7 z 15.02.2023 r. Cały numer gazety dostępny jest również w formie e-wydania. ZAMÓW CAŁOROCZNĄ PRENUMERATĘ Z RABATEM!

::attachment{"type":"image","item_id":"49995", "alt":"zdjęcie", "title":"", "longSide":"800"}

::attachment{"type":"image","item_id":"49998", "alt":"zdjęcie", "title":"", "longSide":"800"}