Odszedł mimo heroicznej walki

13 września, o godzinie 13.02 zostaliśmy zadysponowani do kolejnego zdarzenia. Nie wiedzieliśmy jeszcze wtedy, że będzie to jedna z najtrudniejszych akcji, z jakimi przyszło nam się zmierzyć – relacjonują druhowie OSP KSRG Lubrza.

Tym razem nie jechali tylko do osoby potrzebującej pomocy.

- Tym razem jechaliśmy ratować jednego z nas - naszego kolegę, naszego druha. Niestety, mimo podjętej walki i ogromnego wysiłku, nie udało się go uratować…

Jan Wincenciak, dla większości znajomych po prostu Janek, Guma, a dla niektórych Wujek Guma, w maju obchodził swoje 57. urodziny.

- Do samego końca pozostawał czynnym strażakiem i brał udział w akcjach. Strażakiem nie tylko z munduru, ale przede wszystkim z serca. Janek był jednym z tych ludzi, na których zawsze można było liczyć. Dobry, pomocny, niezwykle wytrwały. Nie było dla niego rzeczy niemożliwych. Kiedy trzeba było coś zrobić - robił. Kiedy ktoś potrzebował pomocy - pomagał. Kiedy rozlegał się alarm - był gotowy. I chyba każdy z nas pamięta Janka, który potrafił na swoim rowerze pojawić się w remizie szybciej niż niejeden z nas mieszkający znacznie bliżej i jadący samochodem. Taki właśnie był. Zawsze gotowy. Zawsze pierwszy, gdy trzeba było ruszyć z pomocą – czytamy w poruszającym wpisie.

W zeszłym roku Jan Wincenciak został odznaczony Złotym Medalem za Zasługi dla Pożarnictwa.

- To piękne wyróżnienie za lata jego zaangażowania i służby – kontynuują pogrążeni w smutku druhowie. – Ale dla nas najważniejsze pozostanie to, jakim był człowiekiem. Bo o człowieku nie świadczy tylko mundur, stopień czy medal. Świadczy o nim to, czy można było na niego liczyć. A na Janka można było. Dziś bardzo trudno nam uwierzyć, że przy kolejnym alarmie nie zobaczymy już jego sylwetki w remizie. Że nie przyjedzie swoim rowerem. Że nie pojedzie z nami do kolejnego zdarzenia. Jeszcze trudniej pogodzić się z tym, że podczas dzisiejszej akcji robiliśmy wszystko, żeby uratować naszego kolegę, a mimo to musieliśmy się z nim pożegnać. Janku! Dziękujemy Ci za wszystko. Za każdą wspólną akcję. Za każdą pomocną dłoń. Za Twoją gotowość i wytrwałość. Za wszystkie chwile spędzone razem. Za to, że zawsze można było na Ciebie liczyć. Zostaniesz z nami w naszej remizie, w naszych wspomnieniach i w historiach, które jeszcze nie raz będziemy sobie opowiadać. Twoja strażacka służba dobiegła końca. Spoczywaj w pokoju, Druhu Janie. Cześć Twojej pamięci. Rodzinie - Żonie i Córce - składamy wyrazy najgłębszego współczucia i łączymy się z Wami w bólu.

Jan Wincenciak był też oddanym pracownikiem Zakładu Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w Lubrzy.