Magnolia, tablica i kapsuła czasu będą najważniejszymi, choć nie jedynymi, trwałymi pamiątkami po obchodach 80-lecia Liceum Ogólnokształcącego nr 1 w Prudniku. Uroczystość wieńcząca całoroczne wydarzenia odbyła się w piątek, 19 grudnia.

Historia szkoły była długa i skomplikowana, dzieląc dzieje podobnych placówek rozsianych na północy i zachodzie dzisiejszej Polski. Przeszłość materialna związana jest z okazałym budynkiem szkoły, który zbudowany został w miejscu dawnego cmentarza w 1898 r. jako nowa siedziba Królewskiego Gimnazjum w ówczesnym państwie niemieckim. Po zmianie granic w 1945 r. w budynku urządzono polskie Państwowe Gimnazjum (czteroletnie) i Liceum Męskie (dwuletnie; oficjalny początek – 4 września), na którego czele stanął dr Jerzy Krókowski, pochodzący z Dąbrowy Górniczej. Nowy personel musiał uporać się z powojennym chaosem i odbudować prudnickie szkolnictwo w nowych realiach. Brakowało wszystkiego – od wykwalifikowanych nauczycieli, przez książki, pomoce naukowe, a skończywszy na… organizacji posiłków. W gimnazjum i liceum spotkali się młodzi ludzie, którzy wcześniej uczyli się szkołach m.in. polskich, sowieckich i niemieckich. Właściwym organizatorem szkoły był dyrektor Józef Baraniuk (1945 – 1947). Dość oczywistą pamiątką po pierwszy okresie funkcjonowania szkoły jest nadana w 1945 r. i do dziś obowiązująca nazwa ulicy, przy której znajduje się szkoła – Gimnazjalna.

Z czasem sytuacja normalizowała się, choć szkolnictwo musiało dostosować się do nowego dla Polski systemu socjalistycznego. W 1949 r. szkołę męską połączono z Państwowym Gimnazjum i Liceum  Żeńskim, które znajdowało się przy ul. Kościuszki 63. Odtąd placówka miała charakter koedukacyjny. Przy szkolne funkcjonowały liczne organizacje, kluby sportowe i koła zainteresowań, m.in. narciarskie, saneczkarskie, teatralne, pływackie, piłki nożnej, kolarskie, turystyczne. W 1970 r. szkoła otrzymała imię Adam Mickiewicza, a pięć lat później LO dla Pracujących – Władysława Broniewskiego. W 1978 r. placówki związane z gmachem przy ul. Gimnazjalnej połączono pod nową, funkcjonującą do dziś nazwą Zespołu Szkół Ogólnokształcących nr 1 w Prudniku. W latach 80. XX w., w miejscu zburzonego kościoła ewangelickiego zbudowano nowoczesną, szkolną halę sportową ze „szklaną ścianą”.

Mury szkoły opuściło wielu znakomitych absolwentów, m.in. Leszek Baraniecki (geograf), Kazimierz Feleszko (językoznawca), o. Jan Góra (twórca miejsca spotkań młodzieży katolickiej na Polach Lednickich), Aleksandra Konieczna (aktorka), Krzysztof Pieczyński (aktor), czy Jarosław Wasik (piosenkarz). Liceum „od zawsze” był drogą na studia, stąd ci, którzy zdecydowali się na związanie dorosłego życia z rodzinnymi okolicami, są dziś prudnickimi przedsiębiorcami, urzędnikami, nauczycielami, średnią lub wyższą kadrą pracowniczą miejscowych zakładów. Wśród absolwentów liceum jest na przykład wicedyrektor szkoły Małgorzata Kubicka, która pracuje w szkole już od 23. lat. Jej dzieci również ukończyły tę szkoła. Przykładów takich osób jest bardzo wiele.

Prudnickie liceum z powodzeniem funkcjonuje na niełatwym rynku edukacyjnym województwa opolskiego. Szkoły średnie rywalizują między sobą, tworząc jak najatrakcyjniejsze oferty¸ konfrontując się z postępującą zapaścią demograficzną, odgórną, z poziomu Opola, próbą rozwijania szkolnictwa średniego w oparciu o wybrane ośrodki, najczęściej subregionalne, a w przeszłości problemami finansowymi, które doprowadziły do redukcji sieci placówek oświatowych szkolnictwa średniego na ziemi prudnickiej (od lat 90.). ZSO nr 1 może pochwalić się dobrym i bardzo dobrym zapleczem lokalowym, które jest systematycznie modernizowane (ostatnio hala sportowa). Aktualnie prowadzona jest renowacja okazałej auli, z piękną, zabytkową stolarką i malaturą, która choć przed remontem miała swój urok, to podczas prac odświeżających w czasach PRL-u, była niszczona. To nie są małe pieniądze – odnowa auli to budżet około 1 miliona złotych. To działania realizowane przez organ prowadzący szkolnictwo średnie – Powiat Prudnicki.

[FOTORELACJANOWA]3120[/FOTORELACJANOWA]

- Każdego roku naszej młodzieży przygotowujemy szeroki wachlarz kierunków nauczania, tworzymy odpowiednie profile tak, żeby młodzież mogła w przyszłości dostać się na wymarzone studia, między innymi klasy matematyczne, biologiczne, czy humanistyczne – zachwala walory szkoły wicedyrektor szkoły Małgorzata Kubicka.

Podczas uroczystości wręczono pamiątkowe statuetki byłym dyrektorom szkoły: Reginie Sieradzkiej, Ireneuszowi Czajkowskiemu i Jadwidze Harasymowicz. Statuetka trafiła również do rąk starosty Radosława Roszkowskiego oraz – to już była niespodzianka – obecnego dyrektora Benedykta Chałupnika.

Częścią wydarzenia w kinie była nastrojowa część artystyczna z wideoprezentacją życiorysu patrona szkoły, przedstawioną w sposób niekonwencjonalny i mniej „spiżowy” niż jest do tego przyzwyczajony tradycyjny odbiorca wiedzy o narodowym wieszczu (a przez to ciekawie!).

Wśród gości spotkania byli m.in.: opolska kurator oświaty Joanna Raźniewska, wspomniany już starosta Roszkowski z zastępcą Januszem Siano, wiceburmistrz Wiesław Kopterski (był nauczycielem LO), reprezentująca marszałka województwa i sejmik Janina Okrągły, przedstawiciele służb mundurowych, zaprzyjaźnionych szkół, instytucji, firm i organizacji. Ze specjalną atencją przywitano byłych pedagogów szkoły i pracowników obsługi oraz Zbigniewa Wierzyńskiego (rocznik 1932), który zdał maturę w prudnickiej szkole w… 1951 roku! Stowarzyszenie Przyjaciół Liceum Ogólnokształcącego im. Adama Mickiewicza przyznało stypendia dwóm uczennicom – Wiktorii Luszczyk i Amelii Dziadkowiec. Organizacja, której przewodniczy Regina Sieradzka, koordynuje realizację zjazdów absolwentów, które są znacznymi wydarzeniami w życiu miasta.

W drugiej części spotkania symbolicznie odsłonięto tablicę upamiętniającą jubileusz, którą postawiono przy posadzonej również w tym roku magnolii. Obok zakopano kapsułę czasu.