Długoterminowa prognoza dla funduszu emerytalnego do 2080 roku wskazuje na stabilność finansową systemu mimo postępujących zmian demograficznych. Jednak same składki nie wystarczą.

W ramach Funduszu Ubezpieczeń Społecznych funkcjonują są cztery fundusze, czyli emerytalny, rentowy, chorobowy i wypadkowy. Długoterminowa prognoza wpływów i wydatków jest przygotowywana co 3 lata tylko dla funduszu emerytalnego. Obejmuje trzy warianty: pesymistyczny, optymistyczny i pośredni.

Wyniki prognozy wpływów i wydatków funduszu emerytalnego do roku 2080 pokazują, że do tego momentu będzie potrzebne dalsze zasilanie funduszu emerytalnego poza składkowymi przychodami. Jednocześnie należy podkreślić, że wypłaty emerytur nie są zagrożone i są gwarantowane przez państwo. Prognozowany deficyt roczny funduszu emerytalnego (w kwotach zdyskontowanych inflacją na 2024 r.) w wariancie pośrednim wyniesie w 2026 r. 98,3 mld zł, a w 2080 r. wzrośnie o 37,7 mld zł do 136,1 mld zł. Prognozę funduszu emerytalnego warto analizować w ujęciu procentowym względem produktu krajowego brutto (PKB), a nie jedynie w wartościach kwotowych. Takie podejście zapewnia bardziej miarodajny obraz sytuacji.

Odnosząc prognozowane saldo funduszu emerytalnego do PKB, widać, że w pierwszych latach prognozy sytuacja funduszu będzie się pogarszać. Ale na koniec prognozowanego okresu w wariancie pośrednim saldo roczne funduszu emerytalnego wyrażone w procencie PKB w 2080 r. wyniesie -2,1%, wobec -2,5% prognozowanych w 2026 roku.

W rozbiciu na poszczególne dekady objęte prognozą wygląda to następująco:

                W tych samych latach prognozowana liczba emerytów, którym świadczenie będzie wypłacane z funduszu emerytalnego wygląda następująco (stan na koniec roku):

Miarą efektywności systemu emerytalnego jest jego wydolność (rozumiana jako iloraz wpływów i wydatków). W prognozowanym okresie w wariancie pośrednim rośnie ona o 4,5 pp. (z 71,1 proc. w 2026 r. do 75,6 proc. w 2080 r.).