Jubileusz 800-lecia Białej nie był przysłowiowym pospolitym ruszeniem, kiedy to w ostatniej chwili wszyscy zabierają się do dzieła, by zorganizować ważne dla lokalnej społeczności obchody. W Białej o rocznicy zaczęto myśleć i realizować pierwsze działania już kilka lat wcześniej. Zapewne również dzięki temu efekt całości obchodów był znakomity.

[FOTORELACJANOWA]3281[/FOTORELACJANOWA]

Nad tematem jubileuszu unosił się duch obchodów sprzed 100 lat, kiedy to w latach 20. XX w. ulicami miasta przeszedł historyczny pochód upamiętniający kilkusetletnie dzieje miasta. Zachowane nieliczne fotografie, program uroczystości oraz pamiątkowe kufle, pobudzały wyobraźnię i zachęcały, a wręcz zobowiązywały do zorganizowania 800-lecia.

Ośrodkiem myśli jubileuszowej stało się Gminne Centrum Kultury w Białej z dyrektorem Patrykiem Banią na czele. Ideę poparł burmistrz Edward Plicko, a wsparcie przyszło ze strony Anny Rogosz, kierownika referatu w Urzędzie Miejskim, zajmującej się pozyskiwaniem środków zewnętrznych. I te pieniądze udało się pozyskać.

Przygotowania do jubileuszu były wyjątkowe. Tak jak w domu przygotowujemy się do rodzinnej imprezy, sprzątając pokoje i obejście, tak w Białej odnowiono szereg zabytków, czyli obiektów ściśle związanych z przeszłością miasta. Udostępniono wnętrza aż trzech (!) wież (po uprzednich remontach), wyremontowano fragment miejskich murów obronnych ze skwerami obok, odświeżono płytę Rynku, nadano nowe funkcje byłemu kościołowi ewangelickiemu, uporządkowano i udostępniono do spacerów teren grodziska na Kopcu, a także odbudowano bramę cmentarza żydowskiego. Do tego podjęto kilka inicjatyw wydawniczych, łącznie z przedrukiem w języku polskim historii Białej ks. Johannesa Chrząszcza.

Nie tylko w skali powiatu, ale i województwa, o Białej zaczęło być głośno. Niewielkie miasto wypiękniało i odważnie podeszło do tematu promocji. Można powiedzieć, że z tematu jubileuszu wyciśnięto więcej, niż można byłoby oczekiwać od niewielkiego samorządu i kilkunastotysięcznej społeczności gminy.

- Miasto bardzo wypiękniało. Jeśli kiedyś w Białej byłem raz, to teraz często staram się tu zaglądać, bo się w tym miejscu zakochałem – mówi Sebastian Ruszała, twórca i administrator popularnego profilu historycznego Facebooka Kocham Opole & Opolskie, który na swoim koncie ma jubileuszowe odkrycie w postaci wskazania Włocha Giovanni Signo (1690), jako wykonawcy przebudowy bialskiego zamku Prószkowskich.

O niemal wszystkich wydarzeniach  jubileuszu pisaliśmy i relacjonowaliśmy szeroko w Tygodniku Prudnickim i na TerazPrudnik.pl. Do tych bardziej wyjątkowych uroczystości i imprez należała gala inauguracyjna, festiwale kultur: polskiej, niemieckiej, śląskiej i żydowskiej oraz historyczny pochód z odsłonięciem makiety dawnej Białej na Rynku.

Ważnym punktem wydarzenia podsumowującego jubileusz była transmisja na żywo z Wieży Prudnickiej, gdzie w kapsule czasu umieszczono dokumenty i przedmioty z przesłaniem by ponownie do nich sięgnąć w 2125 roku. Kapsuła znajduje się w widocznym miejscu we wnętrzu wieży.

W ramach podsumowania wyróżniono osoby szczególnie zaangażowanie w przebiegu jubileuszowego roku: Annę Rogosz, proboszcza o. Ireneusza Sajewicza, Patryka Banię, prezesa Stowarzyszenia Miłośników Ziemi Bialskiej Waldemara Hamerlę, ks. Marka Dzionego oraz dyrektor Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w Białej Joannę Macioł.

Po pięknym koncercie Andrei Rischki goście spotkania otrzymali książkę „Biała – Zülz – Běla. Jubileusz historii, tradycji i kultury” Patryka Bani i Anny Rogosz, która jest zbiorem fotografii z jubileuszowych wydarzeń. Sporo fotografii zamieszczonych w wydawnictwie pochodzi z redakcji Tygodnika Prudnickiego.

Zachęcamy do obejrzenia filmowej relacji z imprezy podsumowującej jubileusz oraz innych wydarzeń, które relacjonowaliśmy z okazji 800-lecia.